Tijd genoeg

2015-04-26 17.33.40

Het was twee uur en een gure zondagmiddag. Overal stonden al kraampjes en lagen zeiltjes vol met…

rommel wil ik het niet noemen. Vol spullen, vooral. Honderden marktkooplieden-voor-een-dag zaten kleumend bij hun waar. Om zes uur zou de vrijmarkt beginnen, de jaarlijkse inleiding tot Koningsdag.

In de Utrechtse binnenstad is dat een groots festijn.

Bewoners van de vaak nauwe straatjes hebben zolders, kelders, kledingkasten en werkhokken nageplozen op niet langer gewenste bezittingen. Vervolgens gaan die op straat voor meestal luttele bedragen over in andere handen, van mensen die ze wél wensen te hebben.
De vrijmarkt is een feest van grondstoffenbesparing voor iedereen met een oog voor hergebruik.

De huiverende verkopers moesten officieel nog wachten tot zes uur. Daarna zou de vrijmarkt tot ook weer zes uur de volgende avond duren. Ik zag ze lijden. Ik zag ze bibberen.

Ze zullen een klein bedrag overhouden aan de spullen die ze verkopen. Spullen waarvoor ze ooit in de buidel hebben getast, misschien zelfs heel diep. Daarvoor hebben ze meestal eerst gewerkt, misschien zelfs heel hard. En nu zitten ze te blauwbekken om van de spullen af te komen waar ze ooit, misschien nog niet eens zo lang geleden, zoveel moeite voor hebben gedaan.

Ik overwoog: zou hun leven niet net zo mooi zijn met wat minder hard werken en wat minder spullen? Zodat meer tijd overbleef om lol te maken met vrienden en geliefden, om zelf een maaltijd te bereiden, om te gaan wandelen of dansen? Zodat ze op deze koude zondag lekker warm binnen hadden kunnen zitten, in een huis waar alles is wat je nodig hebt, maar verder weinig ballast?

Het zou zo maar kunnen.

2015-04-26 17.34.04 2015-04-26 17.35.27

Nummer 100

Het heet honderd dagen, honderd huishoudens, 100% afvalvrij.

Een geweldig aansprekend plan, en niet zo moeilijk als het klinkt. Dit experiment van afvalinzamelaar ROVA stimuleert deelnemende huishoudens vooral zo weinig mogelijk restafval te produceren. De concrete resultaten tellen natuurlijk. Wat het plan echter vooral doet, is deelnemers en degenen die het experiment volgen bewust maken van wat ze zoal weggooien.

De honderd huishoudens in Oost- en Noord-Nederland begonnen op 1 januari aan de klus de komende honderd dagen zo veel mogelijk afval te scheiden voor hergebruik.  Dus een minimaal aantal vuilniszakken te vullen. Omdat alles wat eenmaal in die vuilniszakken zit, in de verbrandingsoven van ROVA terechtkomt. Terwijl je van papier, karton, plastic, metalen, glas, batterijen, textiel en GFT (groente-, fruit- en tuinafval) weer nieuwe producten kunt maken.

De deelnemers krijgen elke week een opdracht, en verder tips en hulp van ROVA. Tot nu toe waren er acht opdrachten. Om te beginnen bijhouden hoeveel verpakkingen je op een dag open maakt. Verder onder andere de vraag om zoveel mogelijk winkeliers te noemen die hun best doen afval te voorkomen, een wedstrijd oude telefoons inzamelen en de vraag welke voorwerpen die week een tweede leven hadden gekregen.

Het is hartstikke leuk om die opdrachten zelf ook te doen, al woon je niet in het werkgebied van ROVA.  De site staat vol met inspirerende artikelen, filmpjes en ervaringen van deelnemers. Misschien is deze actie wel het mooie begin van iets groters: 17 miljoen Nederlanders 100% afvalvrij.

http://www.100-100-100.nl/Home/Index/2

 

In een nieuw jasje

“Ik weet precies wat jullie, vrouwtjes, met je salaris doen”, zei de conciërge van het Provinciehuis waar ik als tikgeit de kost verdiende. “Zodra het binnen is rennen jullie naar de winkel om kleertjes te kopen.”

De conciërge was een beetje van de oude stempel. Een kostwinner. Vrouwtjes die werkten deden dat alleen voor de luuks. Zoals kleertjes en nog meer kleertjes.

De tijden veranderen. Kleding is niet langer een luxe. In westerse landen is kleding zelfs zo goedkoop dat je er nauwelijks voor hoeft te werken. Een puber kan van haar/zijn zakgeld alleen, vrijwel wekelijks een nieuw H&M shirtje kopen.

Vaak is ’t wel flutzooi, na drie keer wassen vormloos en vaal. Voor wie het vergeten was: veelal gemaakt door zwaar onderbetaalde Aziaten in kledingfabrieken die weleens instorten. H&M gaat nu echter het gebrek aan kwaliteit een klein beetje goedmaken, zodat die Aziaten niet helemààl voor joker hebben gewerkt.

Binnenkort brengt het Zweedse concern een collectie spijkerbroeken- en jassen op de markt, die gemaakt is van oude kleding. Door het bedrijf zelf ingezameld, zo’n 3.5 miljoen kilo tot nu toe. Het zou natuurlijk beter zijn om gelijk in de eerste ronde al kwaliteitskleding te laten maken, door mensen die je bovendien fatsoenlijk behandelt en betaalt.

Maar als blije duurzamista ben ik desondanks wel een béétje tevreden. Omdat de kleding in ieder geval hergebruikt wordt. Al blijft het vreemd: eerst rommel op de markt te brengen, om die vervolgens nog een keer te gebruiken en het dan duurzaam te noemen. Vrouwtjeslogica, misschien?

IMG_2200   

http://www.samr.nl/dossier-duurzaam-2019/?utm_source=google&utm_medium=cpc&utm_campaign=dossier-duurzaam&utm_term=duurzaam&gclid=EAIaIQobChMIi7OWo7D85gIVmLPtCh1IqA7rEAAYAiAAEgKWxvD_BwE