Eenzaam

Omroep Max zond eind vorig jaar een serie uit over eenzaamheid. Ze volgde vijf mensen tussen de 55 en 81 jaar, die ruiterlijk erkenden eenzaam te zijn. Soms zelfs geen zin meer te hebben in het leven.

Van een van de vijf snapte ik wel dat ze eenzaam was. Het was een chagrijnige vrouw, die niks wilde. Behalve zeuren en klagen. Niet iemand dus om eens gezellig bij op bezoek te gaan, of om uit te nodigen voor een verzetje. Haar dochter en schoonzoon leden duidelijk onder haar zure levenshouding, maar stonden desondanks toch altijd voor haar klaar. Gewoon, vond ze.
Maar die andere vier, dat waren lieve lieden, met capaciteiten en interesses. Eenzaam geworden na scheidingen of overlijden van partner of kind.

Wat me opviel in de serie was dat geen van de vijf werk had. Ook de jongere deelnemers niet, ondanks hun talenten. Verschrikkelijk onduurzaam, vind ik.

Ik weet dat sommige mensen jammeren dat ze nog tot hun 67ste ‘moeten’. Ik weet ook dat veel ouderen na hun pensionering diep ongelukkig worden, omdat ze niet meer nodig zijn. Ze zichzelf mogen amuseren met hobby’s onder de noemer: eindelijk genieten van het leven. Maar dat niemand echt op ze zit te wachten doet vaak gemeen pijn.

Jongeren hoeven bij ons niet fulltime te werken. Hetzelfde kun je doen bij ouderen. Laat hen twee of drie dagen per week de kennis die in een heel leven is opgebouwd delen. Uiteraard betaald, want hun expertise verliest niet opeens zijn waarde als ze 65, 66 of 67 worden. En uitkeringen kosten ook geld, terwijl er geen werk tegenover staat. Het is sociaal duurzaam, want iedereen blijft meedoen. Op die manier is extra vrije tijd wél leuk, en zijn hobby’s een liefhebberij in plaats van manieren om de tijd te doden. Wat een nare uitdrukking trouwens.

Er is werk genoeg, meer  dan genoeg zelfs. Heel veel wordt nu door vrijwilligers gedaan, maar je zou er gewoon banen van kunnen maken. Dan moet je alleen wel het beschikbare belastinggeld anders besteden. Je kunt natuurlijk best miljarden wegsmijten aan zaken als gevechtsvliegtuigen, waarmee je elders in de wereld onbekenden over de kling jaagt. Je kunt het ook gebruiken om je samenleving zo mooi en gelukkig mogelijk te maken. Een samenleving waarin iedereen zich nodig voelt en het ook daadwerkelijk ís. Dat is nou duurzaamheid waar ik heel blij van word.

http://www.omroepmax.nl/nooit-meer-alleen/

https://www.ftm.nl/artikelen/keuze-jsf-geen-verrassing

https://www.utrecht.nl/nieuws/artikel/utrechtse-aanpak-eenzaamheid-bijzondere-samenwerking-tussen-bewoners-bedrijfsleven-zorg-en-welzij/

https://www.ad.nl/utrecht/utrechtse-ondernemers-voortaan-actief-in-strijd-tegen-eenzaamheid~a597036d/

https://www.actief65plus.nl/vacatures/werk-voor-gepensioneerden/?gclid=EAIaIQobChMI7u_m9ZCo4QIVbwHTCh1dVgIlEAAYASAAEgI2GPD_BwE

 

 

oudere stewardess

 

Advertenties