Tijd genoeg

2015-04-26 17.33.40

Het was twee uur en een gure zondagmiddag. Overal stonden al kraampjes en lagen zeiltjes vol met…

rommel wil ik het niet noemen. Vol spullen, vooral. Honderden marktkooplieden-voor-een-dag zaten kleumend bij hun waar. Om zes uur zou de vrijmarkt beginnen, de jaarlijkse inleiding tot Koningsdag.

In de Utrechtse binnenstad is dat een groots festijn.

Bewoners van de vaak nauwe straatjes hebben zolders, kelders, kledingkasten en werkhokken nageplozen op niet langer gewenste bezittingen. Vervolgens gaan die op straat voor meestal luttele bedragen over in andere handen, van mensen die ze wél wensen te hebben.
De vrijmarkt is een feest van grondstoffenbesparing voor iedereen met een oog voor hergebruik.

De huiverende verkopers moesten officieel nog wachten tot zes uur. Daarna zou de vrijmarkt tot ook weer zes uur de volgende avond duren. Ik zag ze lijden. Ik zag ze bibberen.

Ze zullen een klein bedrag overhouden aan de spullen die ze verkopen. Spullen waarvoor ze ooit in de buidel hebben getast, misschien zelfs heel diep. Daarvoor hebben ze meestal eerst gewerkt, misschien zelfs heel hard. En nu zitten ze te blauwbekken om van de spullen af te komen waar ze ooit, misschien nog niet eens zo lang geleden, zoveel moeite voor hebben gedaan.

Ik overwoog: zou hun leven niet net zo mooi zijn met wat minder hard werken en wat minder spullen? Zodat meer tijd overbleef om lol te maken met vrienden en geliefden, om zelf een maaltijd te bereiden, om te gaan wandelen of dansen? Zodat ze op deze koude zondag lekker warm binnen hadden kunnen zitten, in een huis waar alles is wat je nodig hebt, maar verder weinig ballast?

Het zou zo maar kunnen.

2015-04-26 17.34.04 2015-04-26 17.35.27