Neerland’s hoop doet niet aan bange dagen

In de stad Utrecht merk je niks van vergrijzing. Je ziet hier en daar wel oudere mensen, maar het aantal twintigers is zo groot, dat het lijkt alsof er begin jaren negentig het einde van een oorlog gevierd werd.

De meeste jonge Utrechters zijn niet in de stad geboren. Ze komen uit alle uithoeken van Nederland, en vaak ook uit de rest van de wereld, om hier te studeren. Wat ik het allerleukste aan hen vind, is dat ze zoveel ondernemen om die wereld leuker te maken.

Natuurlijk zitten onder deze studenten ouderwetse carrièremakertjes. Zij die geen hoger doel hebben dan een groot huis, een dito auto en kinderen die op hockey zitten. Rond hun veertigste zal het gaan knagen en zullen ze alsnog de zin van het leven zoeken in een motor, een vijftien jaar jongere vriendin en een flatje. De vrouwen onder hen zullen spirituele cursussen volgen en zich er met de kinderen zo goed en zo kwaad als het gaat doorheen slaan.

Maar die andere groep jonge Utrechters is in de meerderheid. Zij die de omweg overslaan en direct op zoek gaan naar een echt vervullend leven. Afgelopen weekeinde lieten ze tijdens een festival over de toekomst van de stad zien wat voor geweldige initiatieven ze allemaal ontplooien. Die beginnen bij het individu. Wel zo handig, want dat is waar de grote wereldproblemen als vervuiling en tekort aan grondstoffen beginnen: bij jezelf.

Goed, gezond, schoon eten vinden de meesten belangrijk. Dus doen jonge mensen aan al dan niet biologische stadslandbouw op de parkeergarage van de Uithof (een naargeestig hoogbouwgebied waar de universiteit en een aantal hogescholen zijn gevestigd). Of ze bouwen een buurtmoestuin op in Kanaleneiland, je weet wel, die wijk met de slechte reputatie tot ver buiten Utrecht. Anderen organiseren kledingruilbeurzen.

Tijdens het festival was er ook een houtwerkplaats waar je met hun hulp één houten stoel voor jezelf in elkaar kon zetten en meenemen, als je er dan ook een in elkaar schroefde voor het stadspark. Jonge ambachtslieden en kunstenaars lieten zien hoe je met een 3D-printer afval kan verminderen, omdat je bijvoorbeeld een onderdeeltje van een machine kunt vervangen die je anders weg zou gooien. Of dat je zelfs een huis kunt printen. Het festival De stad, de toekomst was één bruisend feest van optimisme en inventiviteit. Die jeugd van tegenwoordig toch. Ze is geweldig.

             http://www.culturelezondagen.nl/zondag/2014/de-stad-de-toekomst

 

 

 

Voor calvinisten en zij die het willen worden: spelen en toch nuttig zijn

Midden in Nederland ligt een grote stad. Wel zo’n honderdduizend inwoners heeft ze. Al is stad misschien niet de juiste benaming. Er zijn wat winkelcentrumpjes, goedkopere en duurdere wijken, een portie hangjongeren- en ouderen. Maar echt stedelijk en bruisend is het niet. In Houten bouwt men een nest in het groen. Men broedt de jongen uit en brengt ze groot. Fourageren doet men vooral buiten de woonplek.

De fiets is koning in Houten, het groen weelderig, glascontainers alomtegenwoordig. Maar één glascontainer maakt nog geen eco-zomer. Om al die nesten te bouwen in wat inderdaad meestal groeigemeente heet in plaats van stad, is ontzaglijk veel bouwmateriaal nodig. Dat moet geproduceerd en aangevoerd worden, net zoals de bouwvakkers. Een rommelige bedrijfstak, die bouw. Ze zorgt voor zo’n veertig procent van het Nederlands afval.

Als iemand echter ín dat nest (of het nu in Houten is of in een andere groeigemeente) een scheidingswandje, een keukenblokje of een kast wil bouwen, of in de tuin een vijvertje of zandbak knutselen voor de jongen, kan dat sinds kort stofvrij en heel gemakkelijk met BB Bricks. Ofwel grotemensenlego.

Bedacht door Bas Luiting, die zich re-designer noemt en een product wilde maken uit gerecycled materiaal, dat zo goed was dat het ook niet zo snel opnieuw afval zou worden. Zoiets als Lego, dat generaties lang meegaat. BB Bricks zijn blokken van gerecycled plastic ter grootte van een baksteen. Je kunt er zelfs samen met de kleintjes naar hartenlust mee bouwen. Zonder specie, zonder schietlood, en vooral, zonder bouwkundige kennis. Verveelt het of is het niet meer nodig, dan breek je je bouwsel in een vloek en een zucht af en maakt er iets anders van.

Je zou er bijna kinderen voor gaan krijgen.

Voorlopig alleen te krijgen via de webshop van Bas Luiting.

http://www.luiting.nl

BBBWW